Σταματά η Ανάρτηση Νέων και κάθε Δραστηριότητα

 

Σταματά η Ανάρτηση Νέων και κάθε Δραστηριότητα

Εφεξής θα παρακολουθούμε το ιστολόγιο Επανάσταση Σκέψης

https://epanastasiskepsis.blogspot.com/

Θέτει Προβληματισμούς που όλοι αξίζει να παρακολουθούμε.

Στην μοναδική πολεμική αναμέτρηση του στρατού του Λιχτενστάιν δεν έπεσε ούτε μια τουφεκιά!

Στην μάχη πήγαν 80 στρατιώτες και γύρισαν 81. Όλοι πήραν παράσημα...

Του ιστορικού Κωνσταντίνου Λαγού 

Ο τελευταίος πόλεμος όπου συμμετείχε το κρατίδιο του Λιχτενστάιν (σήμερα έχει πληθυσμό 38.896 και ένα από υψηλότερα ειδοσήματα κατά κεφαλή στον κόσμο) ήταν εκείνος του 1866 μεταξύ Πρωσίας και Αυστρίας.   Τότε ο πρίγκιπας του Λιχτενστάιν, Ιωάννης Β΄, έστειλε το στρατό του αποτελούμενο από 80 φαντάρους και ένα λοχία -που είχε υπηρετήσει στην Αυστρία- προς υποστήριξη της Αυστρίας. Οι άνδρες ήταν τελείως ανεκπαίδευτοι και διέθεταν απαρχαιωμένο εξοπλισμό. Ήταν τυχεροί καθώς δεν πήραν μέρος σε κάποια μάχη και έτσι δεν είχαν καμία απώλεια. Το Πριγκιπάτο του Λίχτενσταϊν, είναι ένα μικρό ευρωπαϊκό κράτος, εκτεινόμενο στις Άλπεις, ανάμεσα στην Ελβετία και την Αυστρία. Μάλιστα, όταν επέστρεψαν στο Λιχτενστάιν ήταν ένας παραπάνω, καθώς είχαν μαζί τους και ένα Αυστριακό λιποτάκτη. Τότε έμεινε στην ιστορία η φράση «Έφυγαν 80, γύρισαν 81…». 

Ο Πρίγκιπας Ιωάννης, ανακοίνωσε ότι παρ’ όλο που η σύμμαχός του, Αυστρία, είχε ηττηθεί κατά κράτος, οι δικοί του άνδρες επέστρεψαν αήττητοι. Τους μοίρασε όλους παράσημα και μετά διέλυσε το στρατό ώστε να κλείσει την ιστορία του με θετικό πρόσημο. 

Από τότε το Λιχτενστάιν δεν διαθέτει ένοπλες δυνάμεις, εκτός από ένα ηλικιωμένο, τον Herr Andreas Kieber, που στα μέσα της δεκαετίας του 1930 ντυνόταν με τη στολή που φορούσε το 1866 μαζί με το παράσημο του πρίγκιπα και εκτελούσε χρέη φύλακα στο κάστρο της Βαντούζ, πρωτεύουσας του Λιχτενστάιν. 

Το «Ποντίκι που βρυχάται» προβλήθηκε το 1959, σε σκηνοθεσία Τζακ Άρνολντ. Πρωταγωνιστεί ο Πίτερ Σέλερς, ο οποίος υποδύεται τρεις ρόλους Σήμερα στο πολεμικό μουσείο της Βαντούζ υπάρχουν κέρινα ομοιώματα του «στρατηλάτη» πρίγκιπα και του γέρου βετεράνου. Η δράση του στρατού του Λιχτενστάιν έχει πολλά κοινά στοιχεία με το στρατό του φανταστικού μικροσκοπικού δουκάτου του Φένγουϊκ, που εισβάλει στις ΗΠΑ στην ταινία «Το ποντίκι που βρυχάται» («The mouse that roared») του 1959 με πρωταγωνιστή τον Πίτερ Σέλερς. Το έργο βασίστηκε στο ομώνυμο μυθιστόρημα του Λέοναρντ Γουίμπερλεϊ. 

http://www.mixanitouxronou.gr/monadiki-polemiki-anametrisi-toy-stratoy-toy-lichtenstain/

Ο μύθος της νομισματικής αυτονομίας

Φεβρουαρίου 2, 2019

Πολύ συζήτηση είχε γίνει, ιδιαίτερα την περίοδο 2010-2015 περί της νομισματικής αυτονομίας που απολαμβάνει κάθε χώρα. Η απλοϊκή σκέψη που έρχεται στο μυαλό του καθενός είναι ότι μια χώρα έχοντας το δικό της νόμισμα απολαμβάνει νομισματικής αυτονομίας. Εν μέσω της κρίσης προτάθηκε η λύση της επιστροφής της χώρας σε εθνικό νόμισμα ως μιας ύστατης προσπάθειας ανάκτησής της. Ακόμα και ο κ. Βαρουφάκης όμως, ο οποίος πάντα υποστήριζε ότι θα έπρεπε να είμαστε προετοιμασμένοι για ένα τέτοιο ενδεχόμενο, δεν ήταν οπαδός αυτής της λύσης.

Διαβάζοντας κανείς παλιές συνεντεύξεις υπουργών οικονομικών, διοικητών της Τραπέζης της Ελλάδος και τραπεζιτών μπορεί να διαμορφώσει κανείς μια ιδέα των ζητημάτων που τους απασχολούσαν. Διατήρηση της αξιοπιστίας του νομίσματος με αποτροπή βίαιων υποτιμήσεων οι οποίες θα εξανέμιζαν τις οικονομίες των Ελλήνων, υψηλά επιτόκια δανεισμού για επιχειρήσεις και μηδενική καταναλωτική πίστη. Μην λησμονάμε ότι ακόμα και τα στεγαστικά δάνεια είναι ένα σχετικά νέο «φρούτο» για τη χώρα. Δεν έχουν ξεχαστεί ακόμα οι εποχές που οι αγοραστές ακινήτων υπέγραφαν γραμμάτια στους εργολάβους …

Η Ελλάδα λοιπόν δεν ήταν από τις χώρες που επί δραχμής απολάμβαναν πραγματικής νομισματικής αυτονομίας, μιας και υπήρχαν και εκείνη την εποχή πολλοί περιορισμοί στην άσκηση νομισματικής πολιτικής.

Ποιες χώρες όμως απολαμβάνουν πραγματικά νομισματικής αυτονομίας;

Μια απλοϊκή απάντηση θα ήταν αυτές που έχουν δικό τους νόμισμα, χωρίς περιορισμούς στην κίνηση κεφαλαίων και με κυμαινόμενη ισοτιμία (που πρακτικά σημαίνει ότι μια νομισματική αρχή μπορεί να προβεί σε υποτιμήσεις), όπως δηλαδή και η χώρα μας επί δραχμής. Δυστυχώς όμως, όπως αναφέραμε και παραπάνω αυτή η υπεραπλουστευμένη άποψη είναι εν πολλοίς λανθασμένη. Ένας πιο πλήρης ορισμός είναι ο παρακάτω:

Μια τελευταία Τοποθέτηση προς τους Νοσταλγούς της Δραχμής

Σας διαφεύγει ότι η ναζιστική Γερμανία δικό της νόμισμα είχε και όμως ο πληθωρισμός κάλπαζε ξέφρενα

Σας διαφεύγει ότι η ΕΣΣΔ δικό της νόμισμα είχε

Σας διαφεύγει ότι η Αργεντινή δικό της νόμισμα είχε

Σας διαφεύγει ότι οι Αφρικανικές χώρες δικό τους νόμισμα έχουν έκαστη

Σας διαφεύγει η υποτίμηση του Μαρκεζίνη όπως και του Παπανδρέου

Σας διαφεύγει η ανεξέλεγκτη Διαφθορά, η ασύλληπτη Ασυδοσία, ο πανταχού πάρων κομματισμός

Σας διαφεύγει ότι η Ελλάδα είναι συνεχώς το Φέουδο του εκάστοτε νικητή των εκλογών

Σας διαφεύγει ότι η Παιδεία και η Δικαιοσύνη παραπαίουν

Σας διαφεύγει ότι υπάρχει μια εκτεταμένη μελέτη πανεπιστημιακών που έχει εκδοθεί σε βιβλίο με τίτλο: Γιατί Αποτυγχάνουν τα Έθνη

Επίσης, σας διαφεύγει ότι εγώ δεν είμαι πολέμιος του νομίσματος αλλά του κομματισμού και της ανομίας γιατί αυτές είναι οι κύριες αίτιες της καταστροφής της χώρα μου.

Έμενα όμως δεν μου διαφεύγει ότι δεν λέτε κουβέντα, όλοι εσείς οι λάτρεις της Δραχμής, για την διαφθορά, την ασυδοσία, το κομματισμό, την αναξιοκρατία.

Έμενα δεν μου διαφεύγει ότι όλοι εσείς δεν λέτε κουβέντα για το ότι προσλαμβάνονται – διαχρονικά – κομματικά στελέχη σε επιτελικές θέσεις και ΕΜΕΙΣ ΟΙ διδάκτορες μένουμε στα αζήτητα που έως και πόλεμο κάνουν σε κάποιους από εμάς για να μην γίνομαι καθηγητές σε αει και τει.

Εμένα δεν μου διαφεύγει ότι όλοι εσείς οι λάτρεις της Δραχμής είστε είτε συνταξιούχοι, είτε κομματικά στελέχη, είτε βολεμένοι με τον ένα ή τον άλλο τρόπο.

Και αντιλαμβάνομαι ότι η έμμονή στο νόμισμα είναι δηλητήριο για τα μυαλά των νέων ανθρώπων και είτε σκόπιμα είτε από αμέλεια, τα δηλητηριάζετε αποκρύπτοντας τις σοβαρές και υπεύθυνες αίτιες που οδήγησαν την Ελλάδα ηθικά, πνευματικά και οικονομικά στον γκρεμό.

ΜΠΟΡΕΙ ένας φτωχός να τα βάλει με έναν πλούσιο ή άνετο οικονομικά και να βρει το δίκιο του όταν ο πλούσιος ή ο άνετος οικονομικά έχει την δυνατότητα να  διαθέτει μια στρατιά δικηγορών ;;; ΝΑΙ ή ΟΧΙ ;;;

Τα ανεπτυγμένα οικονομικά κράτη όπως οι ΗΠΑ και οι Βόρειο Ευρωπαϊκές χώρες έχετε αντιλήφθη ότι έχουν ΘΕΣΜΟΥΣ;;;;;

Μπορεί ένας άγγλος αστυνομικός να κόψει κλήση στην βασίλισσα της Αγγλίας;;; ένας ισραηλινός αστυνομικός να κόψει κλήση στον Νετανιαχου;;; ένας σουηδός αστυνομικός στον σουηδό πρωθυπουργό;;; ένας αμερικανός αστυνομικός να κόψει κλήση σε γερουσιαστή ή και τον ίδιο των πρόεδρο των ΗΠΑ ;;;

Μπορεί η υπηρεσία φορολογικών υποθέσεων στην Αγγλία, το Ισραήλ, την Σουηδία, ή τις ΗΠΑ, να ελέγξει τον πρωθυπουργό ή τον πρόεδρο ;;;

Η απάντηση είναι σε όλα ΝΑΙ.

Μπορεί ένας Έλληνας αστυνομικός να κόψει κλήση σε Έλληνα βουλευτή, υπουργό ή πρωθυπουργό ;;;

Μπορεί η υπηρεσία φορολογικών υποθέσεων στην Ελλάδα να ελέγξει τον πρωθυπουργό ή τον πρόεδρο της Δημοκρατίας ή έναν απλό βουλευτή που ανήκει στο κυβερνητικό τόξο ;;;

Η σωστή απάντηση κερδίζει ένα βιβλίο.

ΣΤΑΜΑΤΗΣΤΕ ΝΑ ΚΟΙΤΑΤΕ ΜΟΝΟ ΤΗΝ ΠΑΡΤΗ ΣΑΣ ΚΑΙ ΝΑ ΑΠΟΠΡΟΣΑΝΑΤΟΛΙΖΕΤΕ ΤΑ ΝΕΑ ΠΑΙΔΙΑ.

Η ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΕΙΝΑΙ ΘΕΜΑ ΘΕΣΜΩΝ. ΤΕΛΕΙΑ ΚΑΙ ΠΑΥΛΑ

Δρ Θεοφάνης Α. Τσαπικούνης

Η Ευρώπη φταίει για Πολλά όχι όμως για το Σήμερα στην Ελλάδα

Η Ευρώπη φταίει για πολλά, για πάρα πολλά.

Οι γενοκτονίες στην Αμερικανική Ήπειρο και την Αφρική είναι δικά της έργα. Έως και την Ασία.

Οι δυο παγκόσμιοι πόλεμοι και οι εκατοντάδες μικρότεροι σε ευρωπαϊκό έδαφος, είναι δικά της δημιουργήματα.

Οι κλοπές έργων τέχνης μεταξύ των οποίων ελληνικά και αιγυπτιακά είναι δικά της επιτεύγματα.

Στην Κύπρο, στην Βόρειο Ήπειρο, στην Μακεδονία σήμερα έχει σοβαρή ευθύνη.

Μην ξεχνάμε πόσες φορές βομβάρδισαν οι άγγλοι την Αθήνα, μην ξεχνάμε πόσες φορές απέκλεισαν τον Πειραιά (ακόμα και στην κατοχή με αποτέλεσμα τον γνωστό λιμό)  και βεβαίως μην ξεχνάμε τον Μοροζίνη που κατέστρεψε την ακρόπολη. Θα μου πει κάποιος ότι αυτό έγινε επί τουρκοκρατίας. Και ;;;; καταστράφηκε το σημαντικότερο μνημείο στον πλανήτη που μέχρι τότε έστεκε αλώβητο;;;

Όμως η ΕΕ δεν ευθύνεται για ότι συνέβη μετά το 1980-81.

Έριξαν χρήματα για να φτιάξουμε υποδομές και να δημιουργήσουμε μια ανταγωνιστική οικονομία.

Και τι έγιναν τα χρήματα;;;

Όλοι μας μπορούσε να απαντήσουμε σε αυτό. Παροχές, μίζες, υφαρπαγές, επιδόματα, δωράκια, καταθέσεις στο εξωτερικό, κλπ.

Είναι καθαρά ευθύνη των πολικών που λαϊκίζουν, που κάνουν τα στραβά ματιά, που ευνόησαν την ασυδοσία και την ατιμωρησία και δεν ενδιαφέρονται για ανάπτυξη

και όλοι αυτοί οι πολιτικοί είναι προέκταση του ελληνικού λάου που τους βάζει στην βουλή. Είναι δική μας προέκταση δηλαδή.

Αυτή είναι και η αίτια που έχει έρθει η χώρα μας σε αυτό το σημείο και όχι οι ξένοι.

Όσοι τα ρίχνουν στους ευρωπαίους ή στο νόμισμα και κλείνουν το μάτι στους πολιτικούς που έφεραν την Ελλάδα σε αυτή την κατάντια δεν εξυπηρετούν ούτε την αλήθεια ούτε το συμφέρον αυτού του τόπου.

Αν δεν δούμε την αλήθεια δεν μπορούμε να πάμε μπροστά γιατί θα υπάρχει πάντα το σκοτάδι που θα κρύβει τις λακκούβες και όλα τα επικίνδυνα σημεία και θα ξαναπέφτουμε μέσα. Μόνοι κερδισμένοι στο σκοτάδη είναι και θα είναι οι κρατικοδίαιτοι.

Τελικά, κάποιοι γραφικοί αναρωτιούνται: Που είναι η μαγκιά μας και η υπερηφάνεια μας σαν λαός ;;;

Προς τους Εραστές της Δραχμής

Η δραχμή είναι το νόμισμα εκείνο με σχεδόν τρισχιλιετή ιστορία και ενδεχομένως το ευρωπαϊκό κοινό νόμισμα θα έπρεπε να ονομαστεί Δραχμή.

Είναι σημαντικό να έχεις την δυνατότητα να κόβεις νόμισμα, όμως είναι λάθος να θεωρούμε ότι όταν έχουμε την δυνατότητα να κόβουμε νόμισμα αυτομάτως θα οδηγηθούμε και σε ανάπτυξη.

Γράφει ο Δρ Θεοφάνης Α. Τσαπικούνης

Δεν υποτιμώ το νόμισμα ούτε το απαξιώ. Το νόμισμα είναι ένα εργαλείο όπως πχ ένα αυτοκίνητο, μπορείς να πας στην εργασία σου αλλά μπορεί να σταθεί η αίτια να χαθούν ανθρώπινες ζωές, όπως ένα μαχαίρι, μπορείς να κόψεις το ψωμί κ τα λαχανικά σου αλλά μπορεί να σταθεί το μέσο να αφαιρεθούν ανθρώπινες ζωές. Εξαρτάται πως χρησιμοποιείς ένα εργαλείο. Με το τρακτέρ μπορείς να κανείς πολλές αγροτικές εργασίες που σε άλλες εποχές απαιτούσαν πολλές εκατοντάδων εργατοώρες και μεγάλο αριθμό εργαζομένων και πολύ κόπωση.  Όμως η μη προσεκτική χρήση του έχει οδηγήσει στην καταπλάκωση πολλών ελλήνων που μετά μανίας αρνούνται να τοποθετήσουν προστατευτικές μπάρες.

Στην Ελλάδα το νόμισμα και ειδικά η δραχμή έγινε το εργαλείο για να διορίζονται πρόσωπα κομματικά ή για να διοριστούν πρόσωπα και σε αντάλλαγμα να γίνουν κομματικοί φίλοι οι οποίοι στην συνέχεια και σε μεγάλο ποσοστό κ…βαρουσαν. Εν ώρα εργασίας πήγαιναν για ψώνια και για καφέ δημιουργώντας μαζί και με άλλες συνιστώσες την τελική εικόνα του Δημοσίου.

Το εθνικό νόμισμα είναι το εθνικό εργαλείο για να κομματοποιήσεις το κράτος και να κρατικοποιήσεις την δημόσια ζωή.

Τώρα με το ευρώ έχουμε έλεγχο και αυτό δεν μας αρέσει, πρέπει να δουλέψουμε και αυτό το σιχαινόμαστε, πρέπει να είμαστε διάφανοι και φυσικά δεν το αντέχουμε.

Εγώ προσωπικά εστιάζω στους θεσμούς και ιδιαίτερα στην αξιοκρατία. Δως μου την δυνατότητα να φτιάξω εγώ τους θεσμούς και επέλεξε εσύ το νόμισμα.

Όταν πας να στήσεις μια επένδυση και σε ρίχνουν στα δικαστήρια για 8-10 χρόνια, όταν ξεκινάς μια επιχειρησούλα ή μια συνεργασία και ο μέχρι τότε διατεινόμενος συνεργάτης της διαφάνειας και αμέμπτου ηθικής σε παρασύρει στο βούρκο και δεν παίρνει λιγότερο από 8-10 χρόνια να βρεις άκρη, όταν ο κάθε υπάλληλος μπορεί να ρίξει τον φάκελο σε ένα συρτάρι και δεν μπορεί κανείς να τον ακουμπήσει (τον υπάλληλο), τότε τι να σου κάνει και η δραχμή, με δραχμή γινόντουσαν όλα αυτά.

Όταν αρνούνται οι καθ υλην αρμόδιοι να ακουμπήσουν την γραφειοκρατία ή το λαθρεμπόριο καύσιμων, τότε δεν είναι θέμα νομίσματος, είναι θέμα διοίκησης, είναι θέμα βούλησης και είναι θέμα θεσμών. Όταν αρνούνται όλοι αυτοί οι πολιτικάντηδες να δημιουργήσουν ένα απλό και λειτουργικό πλαίσιο νόμων με στόχο την ανάπτυξη ή όταν αρνούνται πεισματικά να δημιουργήσουν κίνητρα και μηχανισμούς ελέγχου που θα κάνουν τις παραγωγικές επενδύσεις εύκολες και τον έλεγχο μηχανισμό δημιουργίας μόνο υγιών παραγωγικών επενδύσεων, τι να σου κάνει το νόμισμα;

Το ότι πολλοί συμπολίτες μας εμμένουν στο νόμισμα και δεν αγγίζουν καθόλου τους θεσμούς με κάνει να πιστεύω ότι επιζητούν τα σοβιέτ. Και για να μην παρεξηγηθώ πρέπει να ομολογήσω ότι  το κομμουνιστικό σύστημα είναι σχεδόν τέλειο, όμως επανδρώνεται από ανθρώπους και εκεί χαλάει η δουλειά.  Μην ξεχνάμε τον Στάλιν και τα εκατομμύρια που σκότωσε και εξόρισε. Σύντομα θα κάνω και μια ανάρτηση σχετικά με το Σταλινικό καθεστώς και είναι μια σειρά από φωτος από βιβλίο.

Όμως, και  το καπιταλιστικό σύστημα είναι καλό καθώς δίνει ευκαιρίες και απελευθερώνει τους δημιουργικούς ανθρώπους, όμως επανδρώνεται και αυτό από ανθρώπους και εκεί πάλι χαλάει η δουλειά καθώς επικρατεί το ατομικό όφελος και η ακόρεστη δίψα για όλο και περισσότερα που μετατρέπει πολλούς ανθρώπους σε κανίβαλους.

Αυτό που ζούμε σήμερα στην Ελλάδα δεν είναι δημοκρατία είναι ολιγαρχία με στοιχεία φεουδαρχισμού. Όμως ελάχιστα με ενδιαφέρει το είδος του πολιτεύματος και αυτό για έναν απλό λόγο. Διάλεξε εσύ το είδος του πολιτεύματος και κυβέρνησε. Επέλεξε από δικτατορία, μοναρχία, ολιγαρχία, κοινοβουλευτισμό ή και προεδρικό κοινοβουλευτισμό και μάζεψε και τις τρεις εξουσίες στα χέρια σου. Άφησε με όμως να φτιάξω εγώ τους θεσμούς.

Η Δημοκρατία είναι το άριστο πολίτευμα για άριστους όμως πολίτες. Και μπορεί στην Πολιόχνη της Μυτιλήνης ή στην κλασσική Αθήνα να είχαν περισσότερη δημοκρατία, σήμερα όμως η πλειονότητα των πολιτών ούτε γνωρίζει ούτε ενδιαφέρεται για το τι είναι δημοκρατία. Σήμερα οι θρασείς (οι πολιτικοί δηλαδή) καλλιεργούν ένα κλίμα λαϊκισμού, εξυπηρέτησης πέρα και πάνω από νόμους, πώλησης θέσεων στο Δημόσιο με αντάλλαγμα ψήφους, αποπροσανατολισμού από πνευματικά πράγματα μόρφωση κ παιδεία σε άρτο και θέαμα κ καλοπέραση.

Και να μην θίξω βέβαια την πνευματική κατάσταση των ελλήνων.

Αλλά εσείς με μανία στοχεύετε στο νόμισμα. Όλο αυτό με κάνει να υποπτεύομαι ότι θέλετε ένα λαό προσκολλημένο σε ένα νόμισμα σε συνθήκες σιοβετίας και μόνιμα σε πνευματική υπνηλία με όλα τα παρατρεχάμενα…. Κακή δημόσια διοίκηση, έλλειψη παιδείας, έλλειψη δικαιοσύνης.

Σχεδόν όλα τα κράτη με εθνικό νόμισμα βρέθηκαν στα πρόθυρα της κατάρρευσης και δεν είναι τυχαίο. Η πρώην ΕΣΣΔ δεν βρέθηκε σε ελεύθερη πτώση; δικό της νόμισμα δεν είχε;;;. Και η Γερμανία του μεσοπολέμου δικό της νόμισμα είχε και έφτασαν σε σημείο να γεμίζουν ένα καροτσάκι εργασίας οικοδομών με χαρτονομίσματα για να αγοράσουν ένα καρβέλι ψωμί. Οι ΗΠΑ δικό τους νόμισμα έχουν αλλά είναι πολλές οι φωνές που προειδοποιούν για το χρέος και 2-3 φορές έχουν κλείσει το μισό δημόσιο λόγο φόβου κατάρρευσης. Ένα σημαντικό μερίδιο της πτώχευσης το έχουν τα χρήματα για μισθούς και συντάξεις καθώς ξοδεύουμε 30 + 18 δις και βγάζουμε λιγότερα. Και με δραχμή και ο Παπανδρέου το είχε πει: ή εμείς ή το χρέος.

Αν η Γερμάνια μετά τον Β ΠΠ δημιούργησε ένα οικονομικό θαύμα αυτό οφείλεται στην πειθαρχία και τις επιλογές με βάση το συμφέρον του γερμανικού έθνους. Είναι επική η συμπεριφορά των γερμανών όταν ο Αντεναουερ ζήτησε από όλους τους δημόσιους υπαλλήλους να μην πληρωθούν για ένα μήνα αλλά να εργαστούν για την πατρίδα τους.  Εσείς οι εραστές της δραχμής γνωρίζετε τι έπραξαν οι γερμανοί δημόσιοι υπάλληλοι ;

Και οι ΗΠΑ που μέχρι πριν 7-8 δεκαετίες συγκροτούνταν σαν κράτος (γιατί δεν αποτέλεσαν με την μια και από την αρχή (ανεξαρτησία) όλες οι πολιτείες αυτό που είναι σήμερα οι ΗΠΑ καθώς οι διάφορες πολιτείες ενσωματώνονταν διαδοχικά στον εθνικό κορμό), έφτασαν να είναι η μεγαλύτερη οικονομία του πλανήτη όχι χάρη στο νόμισμα αλλά χάρη στο απλό πλαίσιο ίδρυσης επιχειρήσεων, την υπεραπλουστευμένη γραφειοκρατία και τους αποτελεσματικούς μηχανισμούς ελέγχου. Συν το γεγονός ότι σε περίπτωση χρεοκοπίας μια επιχείρησης είναι πραγματικά ένα κράτος δικαίου. Δεν σου παίρνει το σπίτι αν δεν έχεις να πληρώσεις την εφορία.

 Το ΑΕΠ φυσικά και είναι σημαντικό, όσο επεκτείνεται κ αυξάνει τόσο μεγαλύτερα περιθώρια για δαπάνες έχεις. Αλλά είναι λάθος να λες με δραχμή θα ανεβάσω το ΑΕΠ. Με δραχμή άρχισε η συρρίκνωση της παραγωγικής βάσης αλλά τεχνηέντως διογκώθηκε το ΑΕΠ με δανεικό χρήμα σε ευρωπαϊκές λογιστικές μονάδες στην αρχή και ευρώ μετά. Όταν με δραχμή διογκωνόταν το ΑΕΠ μέχρι πριν το 1981 αυτό οφειλόταν σε επενδύσεις σε παραγωγικές μονάδες αφενός και την μικρότερη ΔΙΑΦΘΟΡΑ αφετέρου. Μετά το 1981 η διαφθορά γιγαντώθηκε όπως και η ασυδοσία στην Δημόσια Διοίκηση. Ήθελε κάποιος να κάνει μια επένδυση και απλωνόντουσαν χέρια από παντού, από νομάρχες και υπουργούς μέχρι απλούς υπαλλήλους. Θέλει ένας διδάκτορας σήμερα να ιδρύσει ένα εργαστήριο με έρευνα πάνω σε νανοβιοτεχνολογία και τα εμπόδια από την γραφειοκρατία και την φορολογία είναι ανυπέρβλητα.

Όλοι εσείς οι εραστές της Δραχμής θυμάστε που έκλειναν οι βιοτεχνίες στην Βόρεια Ελλάδα και κυρίως στην Μακεδονία; Θυμάστε μετά από το 1981 μέχρι και το 2000 που έκλεισαν τα μεγαλύτερα εργοστάσια στην Ελλάδα;;; όλα αυτά με δραχμή έγιναν. Με δραχμή αρπάχτηκαν βιοτεχνίες και βιομηχανίες, με δραχμή ναυάγησε η ναυπηγοεπισκευαστική, με δραχμή ναυάγησαν οι μεγάλες υφαντουργίες, με δραχμή μεσουράνησαν οι συνδικαλιστές οδηγώντας μέσω απεργιών μεγάλα εργοστάσια όπως η πειραϊκή πατραϊκή και το αιγαίο σε κλείσιμο. ΕΠΙ ΔΡΑΧΜΗΣ ΟΛΑ ΑΥΤΑ.

Μετά το 1981 και για τις επόμενες δυο δεκαετίες ποδοπατήθηκαν οι θεσμοί, εφαρμόστηκε αναξιοκρατία, γέμιζαν τα υπουργεία από διορισμένους που δεν είχαν καρέκλα να κάτσουν, από πρόσωπα αμόρφωτα και αγράμματα, πίεζαν τις επιχειρήσεις να προσλάβουν ολοένα και περισσότερους μέχρι που πολλές χρεοκοπούσαν, διοικούσαν οι συνδικαλιστές και η κλεπτοκρατία μεσουρανούσε.

Όλοι εσείς που διακηρύττετε ότι με νόμισμα τη δραχμή θα πάμε σε οικονομική ανάπτυξη δεν λέτε λέξη για την διαφθορά, την γραφειοκρατία, τις υπεξαιρέσεις, το πελατειακό κράτος, το κομματικό κράτος, την αναξιοκρατία, τις μίζες, τα λαδώματα, την αδικία σε πρόσωπα και εταιρείες. Υπάρχουν δεκάδες αξιόλογα πρόσωπα με διδακτορικά που δεν αξιοποιούνται αλλά μένουν άνεργα ή φεύγουν στο εξωτερικό και στις επιτελικές θέσεις τοποθετούνται αγράμματοι και αμόρφωτοι αλλά έχουν σαν προσόν το ότι υπηρετήσαν το κόμμα. Και δεν λέτε κουβέντα γι αυτό.

Όλοι εσείς μου δίνετε την εντύπωση ότι θέλετε ένα σοβιετικό κράτος άκρατου κομμουνισμού και άκρατου κρατικού έλεγχου. Μόνο που κάτι τέτοιο το έχει δείξει ξεκάθαρα η ιστορία ότι οδηγεί σε παρακμή και καταστροφή. Κάτι τέτοιο εξυπηρετεί ανθρώπους που απλά θύουν να κάθονται και να πληρώνονται και να μην ελέγχονται αλλά να ελέγχουν.

Όλοι εσείς που διακηρύττετε με παθός ότι η δραχμή θα μας σώσει μάλλον σας έχουν τάξει κάποια θεσούλα ή θεσάρα.

Η πατρίδα μας θα πάει μπροστά και θα οδηγηθεί σε οικονομική ανάπτυξη και γενικά σε ανάπτυξη μόνο αν σηκώσουμε τα μανίκια όλοι μας και εργαστούμε. Υπό την αιγίδα και προστασία και έλεγχο ενός κράτους δικαίου που θα δίνει ευκαιρίες, θα στηρίζει, θα ελέγχει σωστά, θα υπάρχει δικαιοσύνη, θα υπάρχει παιδεία, θα υπάρχει διαφάνεια. ΘΑ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΘΕΣΜΟΙ ΔΗΛΑΔΗ ΚΑΙ ΣΥΝΗΔΗΤΟΠΟΙΗΜΕΝΟΙ ΠΟΛΙΤΕΣ. Και δεν θα κυβερνούν πολιτικάντηδες.

Αν  έχω ένα κάλο μαχητικό αεροσκάφος  χρειάζομαι και έναν κάλο πιλότο και τήρηση των κανονισμών ασφαλείας και εμπλοκής. Μόνο το αεροσκάφος δεν φτάνει. Έτσι και με την δραχμή. Μόνη της δεν φτάνει έκτος και αν κάποιος γουστάρει να κάθεται, να πληρώνεται και να μην δίνει λογαριασμό πουθενά. Χρειάζεται έλεγχος και διαφάνεια για να πάει ένα κράτος μπροστά, χωρίς έλεγχο και διαφάνεια επικρατεί το σκοτάδι και το σκοτάδι φέρνει μούχλα και η μούχλα σαπίλα.

Ο Jean Jacques Rousseau στο Κοινωνικό Συμβόλαιο το περιγράφει πολύ ωραία: 

…… ενώ σε αυτήν η φωνή του λαού  δεν ανυψώνεται σχεδόν ποτέ στις πρώτες θέσεις από ανθρώπους ικανούς και φωτισμένους οι οποίοι τις υπηρετούν με τιμή, στη θέση τους συνωθούνται συχνότατα ασήμαντα μυαλά, μικροκαμποτίνοι και μηχανορράφοι με περιορισμένες ικανότητες που αναρριχώνται με τα πανούργα τεχνάσματα τους σε υψηλές θέσεις φανερώνοντας απλώς στον κόσμο την ανικανότητα τους αμέσως μόλις αναλάβουν ένα αξίωμα…..

Και επίσης:

Μόλις ο πολίτες σταματήσουν να θέτουν σε προτεραιότητα το ενδιαφέρον να μετέχουν στα κοινά και προτιμήσουν να συνεισφέρουν με το πορτοφόλι τους παρά με την προσωπική παρουσία τους, το κράτος πλησιάζει ήδη στην καταστροφή του. Πρέπει να εκστρατεύσουν; Πληρώνουν στρατεύματα και κάθονται σπίτι τους. Πρέπει να πάνε στη συνέλευση; Διορίζουν βουλευτές και μένουν στο σπίτι τους. Λόγω οκνηρίας και οικονομικής ευχέρειας αποκτούν εντέλει στρατιώτες για να υποδουλώνουν την πατρίδα τους και βουλευτές για να την ξεπουλούν.

Η ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΕΙΝΑΙ ΘΕΜΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΒΟΥΛΗΣΗΣ ΠΡΩΤΙΣΤΩΣ ΚΑΙ ΘΕΣΜΩΝ ΔΕΥΤΕΡΕΥΟΝΤΩΣ ΚΑΙ ΟΧΙ ΝΟΜΙΣΜΑΤΟΣ.

ΠΕΡΙ ΔΡΑΧΜΗΣ, Το νόμισμα είναι το σύμπτωμα και όχι η αίτια

Υπάρχουν πολλοί οι εραστές της Δραχμής και προσπαθούν να πείσουν ότι η Δραχμή είναι Πανάκεια, η λύση για κάθε πρόβλημα δηλαδή.

Διάβασα τα εξής:

Η επάνοδος στο Εθνικό Νόμισμα, σηματοδοτεί μια νέα Εθνική Ενότητα, πέρα από κάθε ιδεολογία και μια νέα αρχή για την Δημοκρατία και την Ανάπτυξη… Η επάνοδος στο Εθνικό Νόμισμα, θα καταστήσει το Κράτος επικυρίαρχο …. Μια χώρα που εκδίδει το δικό της νόμισμα ποτέ δεν χρεοκοπεί…..

Και ερωτώ:

Με εθνικό νόμισμα πόσες φόρες έχουμε πάει σε χρεοκοπία;;;  5 ή 7 ;;;

Στην χρεοκοπία Τρικούπη είχαμε ξένο νόμισμα;;;;

Και βεβαίως πάντα χρεοκοπημένοι ήμασταν γιατί από τα πρώτα δάνεια τα χρήματα πήγαιναν σε αλισβερίσια και εξυπηρετήσεις υμετέρων και όχι σε πραγματικές ανάγκες . Όπως και με το πασοκ όπου το κράτος δανειζόταν για να κάνει παροχές. Και βεβαίως το συνέχισε η ΝΔ για να φορτώσει το χρέος με 50-70 δις ευρώ. Ο σύριζα έχει ήδη κοστίσει στην οικονομία – σύμφωνα με κάποιους- 100 δις ευρώ.

Και αν το εθνικό νόμισμα στηρίζει την δημοκρατία τότε γιατί από το 1831 και μετά έχουμε 5-6 εμφυλίους;;;

Δικό τους νόμισμα είχαν και οι Γερμανοί και έφτασαν στο μεσοπόλεμο να γεμίζουν με χρήματα ένα καροτσάκι, από αυτά που χρησιμοποιούν στις οικοδομές, για να αγοράσουν ένα καρβέλι ψωμί. Το καροτσάκι άξιζε περισσότερο από τα δισεκατομμύρια που κουβαλούσε. Και βεβαίως ο επόμενος πόλεμος (1939-1944)δεν αποφεύχθηκε.

Και οι σοβιετικοί δικό τους νόμισμα είχαν.

Τουρκία και πρώην ανατολικές δικό τους νόμισμα είχαν και έχουν όπως και πολλές αφρικάνικες και τα είδαμε τα χαλιά τους. ΗΠΑ κ ΕΕ έχουν και αυτές βυθιστεί στην χρεοκοπία αλλά είναι ο πυρήνας της παγκόσμιας οικονομίας και το ρυθμίζουν όπως θέλουν προς το παρόν.

Δεν είναι το νόμισμα το πρόβλημα μας. Το πρόβλημα μας είναι η νοοτροπία μας, η δημόσια διοίκηση και οι θεσμοί.

Υπεράνω του εθνικού νομίσματος και του ευρώ είναι οι ΘΕΣΜΟΙ, η Αξιοκρατία, η Διαφάνεια και εναλλακτικά η παύση του κρατισμού και του κομματισμού και του πελατειακούς κράτους. Εκεί είναι η πηγή όλων των κακών για την Ελλάδα. Το νόμισμα είναι το σύμπτωμα και όχι η αίτια.

Αν θέλουμε εθνικό νόμισμα τότε για μένα είναι σαφές ότι θέλουμε κρατισμό, κομματισμό και πελατειακό κράτος. Είναι καιρός να αποφασίσουμε τι θέλουμε, με ποια πλευρά να είμαστε, με την αλήθεια ή με το σκοτάδι;

Και μην ξεχνάμε ότι σε παγκόσμιο επίπεδο αν αποφασίσουν κάποιοι ισχυροί να σε διαλύσουν δεν σε σώζουν ούτε οι θεσμοί, ούτε η δραχμή ούτε το ευρώ.

Μονό η Ψυχή και οι Ένοπλες Δυνάμεις. Όπως το 1940.

Θεοφάνης Α. Τσαπικούνης                                                                                                                Πτυχιούχος ΑΠΘ,  Διδάκτωρ Πανεπιστήμιου Πατρών,  Συγγραφέας